Podgląd streszczenia
Uczenie się przez działanie: Chodzi o społeczność!
Cześć! Wkręciłem się ostatnio w super ważną książkę autorstwa Jean Lave i Etienne Wengera i totalnie zmieniła ona moje spojrzenie na naukę. Zapomnijcie na chwilę o zakurzonych podręcznikach i samotnych sesjach nauki. Ci ludzie argumentują, że uczenie się to nie jakaś odizolowana aktywność umysłowa; to fundamentalnie coś społecznego. Nazywają to uczeniem się sytuacyjnym, i chodzi w tym o to, jak uczymy się przez działanie w społeczności ludzi, którzy faktycznie praktykują to, czego próbujemy się nauczyć. Wyobraźcie sobie, że próbujecie nauczyć się być położną. Możecie przeczytać wszystkie książki świata, ale tak naprawdę nie uczycie się, dopóki nie jesteście w pokoju, asystując, obserwując i zdobywając praktyczne doświadczenie pod czujnym okiem doświadczonych położnych. To jest sedno tej idei: nauka jest wpleciona w tkankę społecznego
Wielka Idea: Legitymne Uczestnictwo Peryferyjne (LPP)
Jaki jest sekretny składnik? Autorzy wprowadzają koncepcję zwaną Legitymnym Uczestnictwem Peryferyjnym, w skrócie LPP. Brzmi trochę akademicko, wiem, ale zostańcie ze mną, bo to w zasadzie super fajny sposób na opisanie, jak nowicjusze integrują się ze społecznością i uczą jej zwyczajów. LPP to w zasadzie proces, w którym ktoś nowy zaczyna na krawędziach, czyli na 'peryferiach', społeczności i stopniowo przesuwa się w kierunku pełniejszego uczestnictwa, stając się coraz bardziej podobnym do doświadczonych członków, czyli 'starych wyjadaczy'. Pomyślcie o tym jak o praktyce, ale w znacznie szerszym zakresie. Dotyczy to niemal każdego rodzaju nauki, gdzie dołączasz do grupy, która robi coś konkretnego. Część 'legitymne' jest super ważna – oznacza, że wasze uczestnictwo, nawet na peryferiach, jest uznawane za wartościowe i przyczynia się do