Qisqacha mazmun parchasi
Sevgi San'ati: Erich Frommning Qimmatli Saboqlari
Assalomu alaykum! Bugun biz Erich Frommning klassik asari bo'lmish "Sevgi San'ati" haqida suhbatlashamiz. Sevgi deganda xayolga keladigan tasavvurlarni — to'satdan paydo bo'ladigan his-tuyg'u, taqdir taqazosi yoki shunchaki yoqimli holatni bir chetga surib turing. Fromm, o'zining teran psixolog va ijtimoiy faylasuf sifatida, asosan shunday deydi: "Bir daqiqa kuting, sevgi bundan ancha kattaroq narsa!". Uning fikricha, sevish — bu rasm chizish yoki pianino chalish kabi bir san'atdir. Va har qanday san'at singari, uning ham o'z mahorati, bilimi, intizomi va ko'p yillik mashqlari talab etiladi. Bu siz tasodifan duch keladigan narsa emas; bu siz faol ravishda amalga oshiradigan harakatdir. Bu shunchaki ko'ngilni ko'taradigan kitob emas; bu boshqa inson bilan, o'zimiz bilan va atrofimizdagi dunyo bilan haqiqiy aloqani o'rnatish nimani
Kirish: Sevgi — Bu Tuyg'u Emas, Balki San'at
Fromm o'z fikrini sevgi haqidagi eng keng tarqalgan noto'g'ri tushunchani rad etishdan boshlaydi: ya'ni sevgi — bu omad, to'g'ri odamni topish yoki paydo bo'ladigan his-tuyg'u masalasi. Uning ta'kidlashicha, jamiyatimiz bizni romantik sevgi tasvirlari bilan — filmlar, qo'shiqlar va reklama orqali to'ldiradi, ammo kamdan-kam hollarda bizga qanday sevishni o'rgatadi. Biz pulni qanday boshqarishni, biznesda qanday muvaffaqiyat qozonishni o'rganamiz, lekin insonning eng asosiy qobiliyati, ya'ni sevish qobiliyati, ko'pincha tasodif va intuitiv tushunchaga havola etiladi. Fromm buni "eng g'alati ziddiyat" deb ataydi. U sevib qolishning passiv, deyarli tasodifiy holatini sevishning faol, maqsadli mashqidan farqlaydi. Sevib qolish, uning fikricha, ko'pincha o'tkinchi, kuchli holat bo'lib, u tezda yo'qolishi mumkin. Ammo haqiqiy sevgi — bu bizning