Саммари үзіндісі
Кіріспе: Жарық пен Дыбыссыз Әлемге Саяхат
Ешбір жарықсыз, дыбыссыз қалған әлемді елестетіп көріңізші. Көз алдыңызға тіршіліктің бояулары көрінбей, әлемнің сырлы әуендері естілмейтіндей болады. Міне, Хелен Келлердің өмірі осындай болды. Небәрі 19 айлығында қатты ауырып, көру және есту қабілетінен айырылған ол, дыбыссыз, қараңғы түрмеге қамалғандай күй кешті. Жылдар бойы ол өзінің сезімдері мен қажеттіліктері ғана басшылыққа алатын, терең жалғыздықта өмір сүрді. Қарым-қатынас орнату – үнемі күрес болды, бұл оның ашу-ызасын тудырып, өзін мүлдем жалғыз сезінуіне себеп болды. Сүйікті ата-анасы қыздарына қалай көмектесу керектігін білмей, дәрменсіз күйде қалды. Алғашқы жылдардағы ең үлкен тілек – байланыс орнату, түсіну және түсінілу тілегі еді. Бұл тілек кейіннен Анне Салливан есімді таңғажайып әйелдің арқасында орындалды. Келлердің өз сөздері бізді осы саяхатқа жетелейді. Ол Салливан
Негізгі Тұжырымдамалар: Түсініктің Таңсұрлануы және Тілдің Қуаты
«Менің өмірімнің тарихы» кітабының өзегінде екі негізгі тұжырымдама жатыр: Тұжырымдама 1: Тілді игерудің интеллектуалдық және эмоционалдық оянуға әсері. Келлердің әңгімесі тілді үйрену, қолдану және түсіну қабілеті адам миын ашатын кілт екенін дәлелдейді. Анне Салливан оған саусақпен алфавитті үйретпес бұрын, Хелен әлемді тек сезімдер арқылы ғана білетін, тіл беретін ұғымдар мен байланыстардан ада жартылай санада өмір сүрген. Оның қолына су құйылғанда, саусақпен «с-у» деп жазылған сөздің суық сезімімен сәйкес келетінін түсінген сәті – бұл шешуші сәт болды. Бұл тек бір сөзді үйрену емес еді; бұл барлығының аты бар екенін, ішкі әлемі мен сыртқы шындық арасындағы алшақтықты жоятын қарым-қатынас жүйесі бар екенін түсіну еді. Бұл түсінік оның бойындағы шексіз қызығушылықты оятып, бәрін білуге деген ұмтылысын арттырды, оны ашулы, жалғыз баладан